Örnek Resim
  1. Haberler
  2. Gazete
  3. AYTEN ÜREN YAZDI: AH ŞU EMEKLİLER, EVSİZ BARKSIZ EMEKLİLER…

AYTEN ÜREN YAZDI: AH ŞU EMEKLİLER, EVSİZ BARKSIZ EMEKLİLER…

featured
Paylaş

Bu Yazıyı Paylaş

veya linki kopyala

Evet aslında ben çocukluğumda kiracı nedir bilmezdim çünkü kasabada kendi evimiz vardı. Şirin sevimli, 5 kardeşin içine sığdığı sevgi dolu bir ev..

Sonra İstanbul’a geldik, kiralık evleri orada gördüm. Fakat benim annem çok dediğim dedik bir kadındı. Rahmetli babacığımın her gün başının etini yerdi, “insanın kendi evi gibi olmuyor memet, çivi çaksan kendi evin memet”, zavallı babam 5 derken bir kardeş daha oldu, olduk mu altı kardeş, bir memur maaşı ev kira… Kasabadaki evi kiraya verdiler ama tanıdık biri, o da bir öğretmen iki evladı var uygun bir fiyata vermiş babam, zaten o zamanlar kasabada herkesin evi var, pek kiralık ev arayan yok. Bizim kasabada askeriye var ve memurlar ancak ev arıyor, işte öyle güzel bir dönem…

Demem o ki biz İstanbul’ da uzun bir süre kirada oturmaya devam ettik sonra babacığımın emekliliği yaklaştı, Kadıköy taraflarından tokinin yaptığı evlerden bir ev aldı babacığım ve annem çok mutlu oldu.

Şimdiki zamana geleyim, kendimden örnek vermem gerekirse 3 evladımı tek başıma büyüttüm hiç kimseden kuruş yardım almadım. Bazı dostlarım ki onlarla hala görüşürüm onlar benim gerçek ailemden daha yakindırlar bana. Sadece gerektiğinde hep yanımda oldular. Sonuç, bir maaşla kira öde çocuk büyüt, onları baş göz et şükür bugün hepsi kendini kurtardı, hepsi de çok özel çocuklar ve iyi ki benim evlatlarım onlar…

İşte böylesi bir hayatın getirisi, kimseye muhtaç değiliz derken bu ülkede birdenbire bir şeyler oldu. Dünya değişti, insanlar değişti, sevgiler yok oldu denecek kadar az. İnsanlar vicdan ve merhametten yoksun kaldılar, her şey para oldu.

Pandemi oldu, sonra beş ilde birden çok büyük bir deprem, o deprem sadece beş ili vurmadı, o deprem tüm ülkeyi vurdu. Suriyeli kardeşlerimiz, Afgan kardeşlerimiz, Arap şeyhleri evlerimizi elimizden aldı biz ortada mı kaldık, ne oldu bize, kiralar benim maaşımın üç katı… Ev sahibi, “ya kiramı arttırın ya da çıkın, satacağım” diye haber yollamış. Bir sürü insan benimle aynı durumda. Beni çıkaramaz, biliyorum haklarımın bilincindeyim ama kafayı yemek üzereyiz; bize atadan, dededen bir şey de kalmadı ki gidip köye yerleşsek ya da satıp bir şey yapsak.

Farkında mısınız, arkadaşlar bilmiyorum ama şu 65 yaş üstü insanlar yani biz emekliler bu ülkeye çok mu geliyoruz ki bizlerle ilgili ne yerel belediyelerin, ne de ülkeyi yönetenlerin hiç bir projesi yok.

Yani, huzur evleri Yedi yıl sonraya randevu veriyor, ama ben kararlıyım ölmeyeceğim; Yedi değil, iki Yedi yıl daha beklerim.

Benim önerim, biz emekliler kendi başımızın çaresine bakacağız, diyorum ki ne dernekler ne kurumlar bizi hatırlamıyor, biz kendi aramızda örgütleneceğiz, imza kampanyaları yapalım bir yerlere sesimizi duyuralım diyorum. Yarınlarda yine seçim var. Örgütlü olmadan hiçbir şey olmuyor. Tüm emeklilerin evi yoktur sanırım Bodrum’da. Hadi birlikte hareket edelim, çünkü bir elin nesi, iki elin sesi olurmuş.

SESİMİZE SES OLACAK DOSTLAR ARIYORUM, VAR MISINIZ?

Senle başlar her şey. Sen Değişirsen Dünya Değişir!

Sizin dostunuz, kardeşiniz, arkadaşını, yoldaşınız, yareniniz…

0
mutlu
Mutlu
0
_zg_n
Üzgün
0
sinirli
Sinirli
0
_a_rm_
Şaşırmış
AYTEN ÜREN YAZDI: AH ŞU EMEKLİLER, EVSİZ BARKSIZ EMEKLİLER…
Örnek Resim

Tamamen Ücretsiz Olarak Bültenimize Abone Olabilirsin

Yeni haberlerden haberdar olmak için fırsatı kaçırma ve ücretsiz e-posta aboneliğini hemen başlat.

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Yat
Örnek Resim
Giriş Yap

Bodrum Sonsöz Gazetesi ayrıcalıklarından yararlanmak için hemen giriş yapın veya hesap oluşturun, üstelik tamamen ücretsiz!

Bizi Takip Edin